Projekt ogrodu rozpoczyna się od analizy relacji pomiędzy wnętrzem a otoczeniem. Punktem wyjścia jest dla nas spojrzenie i sposób, w jaki przestrzeń jest odbierana na co dzień.
Miejsce, z którego użytkownik najczęściej patrzy, wyznacza główną oś kompozycji. Widok z salonu, kuchni czy sypialni staje się pierwszym kadrem i ustawia relację z ogrodem.
Ta perspektywa porządkuje kolejne decyzje projektowe. Układ ścieżek, rozmieszczenie roślin oraz elementów architektonicznych rozwija się w odniesieniu do tego widoku.
Ogród funkcjonuje jako naturalne przedłużenie domu, a granica pomiędzy wnętrzem a przestrzenią zewnętrzną staje się płynna. Kolejne fragmenty przestrzeni rozwijają tę relację i nawiązują do pierwszego ujęcia.
Powstaje sekwencja przestrzeni prowadząca użytkownika przez ogród. Doświadczenie zmienia się wraz z ruchem, światłem i porą dnia, budując relację z miejscem.
Świadome komponowanie wnętrza z ogrodem oraz architektury z otoczeniem pozwala osiągnąć spójną całość. Przestrzeń zostaje dopasowana do indywidualnych potrzeb i sposobu życia.
Dlatego często pracujemy równolegle z architektami wnętrz i architektami budynku już na etapie koncepcji, poszukując punktów styku pomiędzy tymi obszarami.
Elementy ogrodu przenikają do wnętrz, a materiały stosowane w architekturze pojawiają się w przestrzeni zewnętrznej. Rzeźba, corten, drewno, beton i kamień naturalny budują wspólny język.
Naszą ideą jest tworzenie projektów współgrających z architekturą i wnętrzem, w których każdy element pozostaje częścią jednej kompozycji.
W naszej pracy szczególną uwagę poświęcamy temu, co widoczne z wnętrza. To właśnie ten obraz towarzyszy użytkownikowi każdego dnia i buduje jego relację z miejscem.
