Najczęstsze błędy w ogrodach najczęściej wynikają z braku spójnej koncepcji oraz podejmowania decyzji bez odniesienia do całości. Poszczególne elementy funkcjonują wtedy niezależnie od siebie i nie tworzą jednolitej struktury.

Stare przysłowie mówi, że najlepszy moment na posadzenie drzewa był 20 lat temu. Drugi najlepszy jest dziś.

„Piękno nie tkwi w przedmiocie, na który patrzymy, lecz w naszych oczach” — Jean-René Huguenin.

Dobry projekt porządkuje przestrzeń oraz sposób jej użytkowania. Wprowadza czytelną strukturę, w której każdy element ma swoje miejsce i rolę.

Ogród często stanowi jedną z pierwszych przestrzeni, które dziecko poznaje samodzielnie. To środowisko, w którym ruch, ciekawość i wyobraźnia kształtują sposób odbioru otoczenia.

Proces projektowy obejmuje kolejne etapy, które porządkują decyzje i nadają strukturę pracy. Każdy z nich odpowiada za inny zakres opracowania i prowadzi do spójnego rozwiązania.

Pierwsza rozmowa stanowi punkt wyjścia dla całego procesu projektowego. To moment, w którym określany jest kierunek pracy oraz sposób myślenia o przestrzeni.

Ogród funkcjonuje jako przestrzeń doświadczeń, w której sposób odbioru wynika z ruchu, światła i czasu. Projektowanie obejmuje nie tylko układ elementów, lecz także sposób poruszania się i zatrzymywania w przestrzeni.

Projekt ogrodu rozpoczyna się od analizy relacji pomiędzy wnętrzem a otoczeniem. Punktem wyjścia jest dla nas spojrzenie i sposób, w jaki przestrzeń jest odbierana na co dzień.